تبليغاتX
غزلداستان
شعری از نازنین بهادری

وقتی کتاب هستی
                        میان چشمها و نفسها
                                                   دست به دست می شوی.
وقتی سکوت هستی
                         میان عاشقان و عزادارن
                               رد،
                                      بدل می شوی.
خاطره ی رنگ و رو رفته ای
                            بر یک برگ
                                    که هر پاییز از همان شاخه می افتد.
هر بهار که می رویی
                              سایه بانی
هر پاییز که می خزی
                            فریاد می کشی.

|+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم تیر 1385ساعت 20:49  توسط محسن فرجی  |