مخالفت با تکنولوژی؟نه.به گمانم ابلهانه است.اما گويا فراموش كردهايم كه تكنولوژي دارد خلوت ما را ميخورد.ما به سكوت نياز داريم تا بتوانيم گاهي به درون خود نگاه كنيم.ولي در محاصره ي امواج ماهوارهها، زنگ موبايلها و اس ام اس ها قرار گرفته ایم.تکنولوژی اجازه ی تامل را از ما گرفته است که نتیجه اش فراموش کردن خود بوده و هست.به یاد می آورم پیرمردها و پیرزن هایی را در زمانی نه خیلی دور که در اتاقهاي ی نیمه تاریک شان می نشستند،بي حضور جعبهي جادو.بي ماهواره و ويسيدي .آن ها چه ميكردند؟به گمانم در تنهايي و سكوت،به عمل انديشيدن ميپرداختند.شايد آن فكرها به انديشهاي فلسفيانه خنم نمي شده اما گمان ميكنم محصولش خردٍ زيستن بوده است.ما حالا خردٍ زيستن را از دست دادهايم.چون بي تامل و واداده، بردهي تكنولوژي شده ايم تا صداي درون خود را نشنويم.
|+|
نوشته شده در یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 14:44  توسط محسن فرجی
|