تبليغاتX
غزلداستان
در پاسخ به یک دوست

مخالفت با تکنولوژی؟نه.به گمانم ابلهانه است.اما گويا فراموش كرده‌ايم كه تكنولوژي دارد خلوت ما را مي‌خورد.ما به سكوت نياز داريم تا بتوانيم گاهي به درون خود نگاه كنيم.ولي در محاصره ي امواج ماهواره‌ها، زنگ موبايل‌ها و اس ام اس ها قرار گرفته ایم.تکنولوژی اجازه ی تامل را از ما گرفته است که نتیجه اش فراموش کردن خود بوده و هست.به یاد می آورم پیرمردها و پیرزن هایی را در زمانی نه خیلی دور که در اتاق‌هاي ی نیمه تاریک شان می نشستند،بي حضور جعبه‌ي جادو.بي ماهواره و وي‌سي‌دي .آن ها چه مي‌كردند؟به گمانم در تنهايي و سكوت،به عمل انديشيدن مي‌پرداختند.شايد آن فكرها به انديشه‌اي فلسفيانه خنم نمي شده اما گمان مي‌كنم  محصولش خردٍ زيستن بوده است.ما حالا خردٍ زيستن را از دست داده‌ايم.چون بي تامل و واداده، برده‌ي تكنولوژي شده ايم تا صداي درون خود را نشنويم.
|+| نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 14:44  توسط محسن فرجی  |