به دلتنگیهای محسن فرجی
قلم
تو بنویس!
تو بنویس که دیگر
زبان را یارای گفتن نیست
بنویس
دلتنگی مرا
از جهان بی نان و بی یار
با جوهر بغضی
که از من
به تو سپرده شد
خاطراتم را بنویس
که اگر ننویسی
فراموش میکنم
روزی آواز میخواندم
و با ذکر زیر لب
غربتهای شیرین را
دوره میکردم
□□□
بگذار اعترافی بکنم!
اگر ننویسی
به گذشت زمان شک میکنم
و میپذیرم که همهی عمر من
خواب بوده و بس
پس بنویس
تا هروقت
به چوب خط زندگیام نگاه میکنم
چیزی برای غرور بیابم
و به استجابت دوازدهمین دعایم
امیدوار باشم.