| تبليغات | X |
وقتي كه مي رسم
پيش تر رسيده اي
اين كوير و رباط كهنه دلگير
اي خراسان اندوه
با گيلاسهاي شرور و شيارهاي صورتت
با صداي درهاي شكسته دوستت دارم .
سالکی شدم من و تو قلندری
تنها ربط ما حلقه هاي خاك
كه دريا را كشيده تا انتهاي تنهايي
تا دست تكان دهيم
براي قايقي سفيد
كه هرگز ندانستيم مي رود يا مي آيد
صفحه نخست
پست الکترونيک
آرشيو وبلاگ
خانگی سازی
ذخيرهكردن صفحه
اضافه به علاقهمنديها
نوشتههای پيشين